DomekIOgrodek.pl
kokoryczka

pixabay/Johnnys_pic

Kokoryczka – uprawa, pielęgnacja i właściwości

2 Czerwca 2021

Autor tekstu:

Weronika Dadok

Udostępnij:

Kokoryczka to roślina, którą bardzo często można spotkać w lasach w całej Polsce. Jest też
często spotykana w naszych ogrodach. Dzięki swoim uroczym kwiatom bardzo dobrze się
prezentuje, również w towarzystwie innych roślin. Dowiedz się więcej na temat jej uprawy,
pielęgnacji oraz innych właściwości
.


Kokoryczka – charakterystyka rośliny


Jest to bylina należąca do rodziny szparagowatych. Wszystkich jej odmian jest około 60, a
najwięcej z nich można spotkać na terenach Azji. Występuje również w Ameryce Północnej i
Europie. Niestety w Polsce rosną tylko trzy odmiany tej rośliny: kokoryczka wielokwiatowa,
kokoryczka okółkowa oraz kokoryczka wonna (zwana także lekarską). Roślina ma prostą,
zieloną łodygę, pojedynczo wyrastającą z kłącza. Jej liście są zielone, lancetowate lub
sercowate. Kwiaty są drobne, mają dzwonkowaty kształt, biały kolor, wyrastają z kątów liści i
wiszą na długich szypułkach. Kwitnie od maja do czerwca. W okresie jesieni kwiaty
przekształcają się w owoce, które są okrągłe i bardzo trujące. Mają czarny lub czerwony
kolor. Często są mylone z czarnymi jagodami, jednak trzeba na nie wyjątkowo uważać.
Spożycie owocu może spowodować biegunkę, nudności, wymioty, zaburzenie pracy serca
oraz nerek. Jeżeli nie jesteśmy pewni skąd pochodzi owoc, to lepiej go nie jeść.


Kokoryczka – uprawa i pielęgnacja


Roślinę możemy zasadzić w naszym ogrodzie, a jej uprawa jest dość prosta. Nie lubi mocno
nasłonecznionych obszarów, jej wzrost może się wtedy zatrzymać. Najlepiej czuje się w
zacienionym, osłoniętym miejscu. Podłoże powinno być lekko kwaśne i próchnicze,
przepuszczalne i lekko wilgotne. Jeżeli gleba jest żyzna, nie musimy stosować nawożenia. W
przypadku mniej bogatej w składniki mineralne gleby, możemy wspomóc jej wzrost używając
organicznych nawozów, takich jak kompost czy obornik. Jej korzenie powinny być
umieszczone dość płytko, najlepiej tuż pod powierzchnią ziemi. Sadzenie można rozpocząć
wiosną (w okolicach kwietnia) lub wczesną jesienią (roślina jest stosunkowo odporna na
mrozy). Najlepiej posadzić około 4-6 sztuk na 1 metr kwadratowy. Jeżeli będzie ich więcej,
może się za bardzo rozrosnąć. Na samym początku jej uprawiania bardzo ważne jest
regularne odchwaszczanie gleby. Jest dość odporna na choroby grzybowe, chyba że jej
podłoże jest zbyt mokre, oraz na szkodniki. Te ostatnie mogą ją jednak zaatakować.
Najczęstszym problemem są ślimaki lub larwy owrzódki konwaliowej, której gąsienice
zjadają jej liście. Roślina jest często spotykana na obszarach leśnych i bardzo dobrze się tam
czuje. Zazwyczaj rośnie w towarzystwie gatunków cieniolubnych. Dlatego w ogrodzie
najlepiej posadzić ją pod drzewami lub krzewami, osłoniętą przed słońcem.


Rozmnażanie kokoryczki


Roślinę można rozmnażać na dwa sposoby, przez podział lub wysiew nasion. Dzielimy
mocno rozgałęzione kłącza i wsadzamy je do wcześniej odchwaszczonej i przygotowanej
gleby. Dokładnie tak samo postępujemy z nasionami, pamiętając, że najlepszym okresem na
ich wysiewanie jest wiosna lub późne lato (przełom sierpnia i września).


Właściwości i zastosowanie kokoryczki


Chociaż owoce kokoryczki są silnie trujące, to jej kłącze jest składnikiem często stosowanym
w zielarstwie i lecznictwie. Roślina ma działanie bakteriobójcze, przeciwreumatyczne,
moczopędne, przeczyszczające, regenerujące, przeciwobrzękowe oraz antyseptyczne. Obniża
poziom cukru we krwi, dobrze wpływa na pracę mięśnia sercowego, poprawiając jego
ukrwienie i dotlenienie. Jest stosowana przy leczeniu kaszlu, bólów menstruacyjnych, kamicy
moczanowej, reumatyzmu, przyspiesza gojenie się stłuczeń, siniaków czy obrzęków. Jest
również stosowana w dermatologii i kosmetyce. Usuwa przebarwienia na skórze, łagodzi jej
podrażnienia, sprawia, że jest skóra jest bardziej elastyczna.

Doskonale sprawdza się w walce z trądzikiem, szczególnie przy trądziku różowatym oraz atopowym zapaleniu skóry. Z suszonego kłącza kokoryczki można przygotować napar. 1 łyżkę ziela zalewamy 250 ml wody, przykrywamy i odstawiamy na około 30 minut. Taki napar można stosować zewnętrznie oraz wewnętrznie, do wykonywania okładów czy przemywania ran. Jego zalecana dawka to około 3 łyżeczki po 3 razy w ciągu dnia. Wszystko zależy jednak od naszych indywidualnych potrzeb.

Weronika DadokAutor

Wydawca

Chcesz się ze mną skontaktować?

Napisz adresowaną do mnie wiadomość na mail: redakcja@domekiogrodek.pl

Podobne artykuły

Ogród

Macierzanki – ozdobne krzewinki w ogrodzie

Czytaj więcej >

Ogród

Kret w ogrodzie. Szkodnik czy potrzebny sąsiad?

Czytaj więcej >

Ogród

Monstera – popularna ozdoba mieszkania

Czytaj więcej >

Ogród

Owoce pigwy – jak wyhodować?

Czytaj więcej >

Ogród

Smagliczki. Uprawa, pielęgnacja i odmiany

Czytaj więcej >

Ogród

Mszyce na kwiatach balkonowych. Zapobieganie i zwalczanie

Czytaj więcej >