DomekIOgrodek.pl
z

Pixabay/Diermaier

Zamioculcas – charakterystyka, uprawa i pielęgnacja

9 Czerwca 2021

Autor tekstu:

Weronika Dadok

Udostępnij:

Zmioculcas, znany również jako zamoikulkas zamiolistny, to niezwykle popularna w
ostatnich latach roślina. Jest nie tylko stosunkowo łatwy w uprawie, ale również pasuje do
każdego wnętrza i tworzy wyjątkową dekorację. Dowiedz się więcej na temat tej rośliny, jak
ją prawidłowo uprawiać i pielęgnować
.



Zamioculcas – charakterystyka rośliny


Zamioculcas to bylina należąca do rodziny obrazkowatych, która pochodzi z terenów
wschodniej oraz północno-wschodniej Afryki (można go spotkać np. w Tanzanii czy na
Zanzibarze). Zazwyczaj porasta kamieniste i suche tereny, a często ma też ograniczony dostęp
do światła gdyż jest zasłoniony przez inne, wyższe rośliny. Dzięki tak trudnym warunkom
rozwoju, jest niezwykle odporny na czynniki zewnętrzne i dlatego nazywa się go „żelazną
rośliną”. Głównym elementem dekoracyjnym tej rośliny są liście. Są długie, intensywnie
ciemno zielone, błyszczące i wzniesione do góry. Wyrastają z podziemnych kłączy. Ogonki
liści są grubsze u nasady oraz pokryte brązowo zielonymi plamkami i prążkami. Roślina
wypuszcza rocznie około 3-7 nowych listków. Ponadto osiąga wysokość około 1 metra i
potrzebuje dużo miejsca do efektywnego wzrostu.



Zamioculcas – uprawa


Uprawa tej rośliny nie jest zbyt wymagająca, gdyż wytrzymuje nawet dłuższe okresy bez
dostępu do wody i światła. Najlepiej posadzić go w jasnym, półcienistym miejscu. Urośnie
też w całkowicie zacienionym, ale wtedy jego liście będą miały mniej intensywną, jasno
zieloną barwę. Natomiast jeżeli promienie słoneczne będą zbyt ostre, to na liściach mogą
pojawić się przebarwienia w brązowym kolorze. Podłoże powinno być luźne, przepuszczalne,
piaszczyste, o lekko kwaśnym odczynie. Przed posadzeniem można wykonać drenaż. W
okresie letnim, temperatura powietrza w pomieszczeniu, w którym rośnie, powinna wynosić
około 25 stopni C, natomiast zimą około 16-20 stopni C (ale nie powinna spaść poniżej 15
stopni C). Roślina jest też dość odporna na różne choroby czy szkodniki.



Zamioculcas – pielęgnacja


Zamioculcas nie lubi nadmiernego podlewania, ponieważ w swoich liściach i podziemnych
kłączach gromadzi zapasy wody. Nadmierne podlewanie i zalanie rośliny może spowodować
zgnicie korzeni, opadanie liści a nawet jej całkowite obumarcie. Dlatego podlewamy dopiero
wtedy, kiedy wierzchnia warstwa gleby będzie całkowicie sucha. Do nawadniania najlepiej
używać wody o temperaturze pokojowej, która odstała przez jakiś czas. Warto też pamiętać,
aby unikać bezpośredniego moczenia liści. Może to powodować tworzenie się na nich osadu
wapiennego, który wygląda nieestetycznie, a liście nie są wtedy odpowiednio błyszczące. W
okresie zimowym najlepiej w ogóle wstrzymać nawadnianie. Raz na jakiś czas możemy
dodatkowo odżywić roślinę. W sezonie (luty-wrzesień) wykonujemy ten zabieg nie częściej
niż raz na 4 tygodnie, natomiast przez pozostałą część roku nawozimy tylko raz na około 8
tygodni. Najlepiej używać płynnej mieszanki nawozów mineralnych lub wieloskładnikowych,

którą znajdziemy w sklepach ogrodniczych. Należy jednak stosować maksymalnie połowę
dawki, która jest zalecana dla danego nawozu.



Zamioculcas – przesadzanie i rozmnażanie


Jeżeli nasza roślina jest młoda, to przez pierwsze lata najlepiej przesadzać ją każdego roku.
Starsze egzemplarze przesadzamy raz na 2-3 lata. Czynność tą najlepiej wykonać wiosną lub
pod koniec okresu letniego. Doniczka, do której przesadzamy roślinę, powinna być dość
szeroka, ponieważ zamioculcas lubi się rozrastać. W donicy robimy drenaż, a następnie
wkładamy roślinkę do ziemi Przy przesadzaniu należy obchodzić się z nią delikatnie, aby nie
uszkodzić korzeni. Roślinę możemy też z powodzeniem rozmnożyć. Pierwszym sposobem
jest podział rozrośniętych karp, które delikatnie rozdzielamy i sadzimy w oddzielnych
naczyniach. Innym sposobem jest pobranie sadzonek liściowych. Najlepiej wykonać to
pomiędzy kwietniem a czerwcem. Pobieramy je z dolnej części ogonka liściowego. Następnie
każdy listek ucinamy przy nasadzie i wsadzamy do ziemi tak, aby ich dolna część znajdowała
się w ziemi na głębokość około 1 cm. Ten sposób wymaga jednak więcej czasu na wzrost,
ponieważ nowa roślina pojawi się dopiero po kilku latach od posadzenia.

Weronika DadokAutor

Wydawca

Chcesz się ze mną skontaktować?

Napisz adresowaną do mnie wiadomość na mail: redakcja@domekiogrodek.pl

Podobne artykuły

Ogród

Macierzanki – ozdobne krzewinki w ogrodzie

Czytaj więcej >

Ogród

Kret w ogrodzie. Szkodnik czy potrzebny sąsiad?

Czytaj więcej >

Ogród

Monstera – popularna ozdoba mieszkania

Czytaj więcej >

Ogród

Owoce pigwy – jak wyhodować?

Czytaj więcej >

Ogród

Smagliczki. Uprawa, pielęgnacja i odmiany

Czytaj więcej >

Ogród

Mszyce na kwiatach balkonowych. Zapobieganie i zwalczanie

Czytaj więcej >