DomekIOgrodek.pl
z

Pixabay/Diermaier

Zamioculcas – charakterystyka, uprawa i pielęgnacja

9 Czerwca 2021

Autor tekstu:

Weronika Dadok

Udostępnij:

Zmioculcas, znany również jako zamoikulkas zamiolistny, to niezwykle popularna w
ostatnich latach roślina. Jest nie tylko stosunkowo łatwy w uprawie, ale również pasuje do
każdego wnętrza i tworzy wyjątkową dekorację. Dowiedz się więcej na temat tej rośliny, jak
ją prawidłowo uprawiać i pielęgnować
.



Zamioculcas – charakterystyka rośliny


Zamioculcas to bylina należąca do rodziny obrazkowatych, która pochodzi z terenów
wschodniej oraz północno-wschodniej Afryki (można go spotkać np. w Tanzanii czy na
Zanzibarze). Zazwyczaj porasta kamieniste i suche tereny, a często ma też ograniczony dostęp
do światła gdyż jest zasłoniony przez inne, wyższe rośliny. Dzięki tak trudnym warunkom
rozwoju, jest niezwykle odporny na czynniki zewnętrzne i dlatego nazywa się go „żelazną
rośliną”. Głównym elementem dekoracyjnym tej rośliny są liście. Są długie, intensywnie
ciemno zielone, błyszczące i wzniesione do góry. Wyrastają z podziemnych kłączy. Ogonki
liści są grubsze u nasady oraz pokryte brązowo zielonymi plamkami i prążkami. Roślina
wypuszcza rocznie około 3-7 nowych listków. Ponadto osiąga wysokość około 1 metra i
potrzebuje dużo miejsca do efektywnego wzrostu.



Zamioculcas – uprawa


Uprawa tej rośliny nie jest zbyt wymagająca, gdyż wytrzymuje nawet dłuższe okresy bez
dostępu do wody i światła. Najlepiej posadzić go w jasnym, półcienistym miejscu. Urośnie
też w całkowicie zacienionym, ale wtedy jego liście będą miały mniej intensywną, jasno
zieloną barwę. Natomiast jeżeli promienie słoneczne będą zbyt ostre, to na liściach mogą
pojawić się przebarwienia w brązowym kolorze. Podłoże powinno być luźne, przepuszczalne,
piaszczyste, o lekko kwaśnym odczynie. Przed posadzeniem można wykonać drenaż. W
okresie letnim, temperatura powietrza w pomieszczeniu, w którym rośnie, powinna wynosić
około 25 stopni C, natomiast zimą około 16-20 stopni C (ale nie powinna spaść poniżej 15
stopni C). Roślina jest też dość odporna na różne choroby czy szkodniki.



Zamioculcas – pielęgnacja


Zamioculcas nie lubi nadmiernego podlewania, ponieważ w swoich liściach i podziemnych
kłączach gromadzi zapasy wody. Nadmierne podlewanie i zalanie rośliny może spowodować
zgnicie korzeni, opadanie liści a nawet jej całkowite obumarcie. Dlatego podlewamy dopiero
wtedy, kiedy wierzchnia warstwa gleby będzie całkowicie sucha. Do nawadniania najlepiej
używać wody o temperaturze pokojowej, która odstała przez jakiś czas. Warto też pamiętać,
aby unikać bezpośredniego moczenia liści. Może to powodować tworzenie się na nich osadu
wapiennego, który wygląda nieestetycznie, a liście nie są wtedy odpowiednio błyszczące. W
okresie zimowym najlepiej w ogóle wstrzymać nawadnianie. Raz na jakiś czas możemy
dodatkowo odżywić roślinę. W sezonie (luty-wrzesień) wykonujemy ten zabieg nie częściej
niż raz na 4 tygodnie, natomiast przez pozostałą część roku nawozimy tylko raz na około 8
tygodni. Najlepiej używać płynnej mieszanki nawozów mineralnych lub wieloskładnikowych,

którą znajdziemy w sklepach ogrodniczych. Należy jednak stosować maksymalnie połowę
dawki, która jest zalecana dla danego nawozu.



Zamioculcas – przesadzanie i rozmnażanie


Jeżeli nasza roślina jest młoda, to przez pierwsze lata najlepiej przesadzać ją każdego roku.
Starsze egzemplarze przesadzamy raz na 2-3 lata. Czynność tą najlepiej wykonać wiosną lub
pod koniec okresu letniego. Doniczka, do której przesadzamy roślinę, powinna być dość
szeroka, ponieważ zamioculcas lubi się rozrastać. W donicy robimy drenaż, a następnie
wkładamy roślinkę do ziemi Przy przesadzaniu należy obchodzić się z nią delikatnie, aby nie
uszkodzić korzeni. Roślinę możemy też z powodzeniem rozmnożyć. Pierwszym sposobem
jest podział rozrośniętych karp, które delikatnie rozdzielamy i sadzimy w oddzielnych
naczyniach. Innym sposobem jest pobranie sadzonek liściowych. Najlepiej wykonać to
pomiędzy kwietniem a czerwcem. Pobieramy je z dolnej części ogonka liściowego. Następnie
każdy listek ucinamy przy nasadzie i wsadzamy do ziemi tak, aby ich dolna część znajdowała
się w ziemi na głębokość około 1 cm. Ten sposób wymaga jednak więcej czasu na wzrost,
ponieważ nowa roślina pojawi się dopiero po kilku latach od posadzenia.

Podobne artykuły

Ogród

Rośliny do oczka wodnego – jakie gatunki wybrać?

Czytaj więcej >

Ogród

Kokoryczka – uprawa, pielęgnacja i właściwości

Czytaj więcej >

Ogród

Truskawki pnące – uprawa, sadzenie i pielęgnacja

Czytaj więcej >

Ogród

Szarłaty – charakterystyka rośliny, uprawa i pielęgnacja

Czytaj więcej >

Ogród

Szybko rosnące drzewa iglaste

Czytaj więcej >

Ogród

Uprawa kawy w domu

Czytaj więcej >